دوشنبه, ۱۸ فروردین ۱۳۹۹

کندن پاگون دژبان قلعه امنیت غذایی

 

mansoor

گرچه به نظر نمی رسد رئیس جمهور و شاکله دولت گزینه دیگری به جز عباس کشاورز و به دلایل مختلف حداقل یک دلیل که ایشان را به عنوان سرپرست منصوب کرده است داشته باشند، ولی تعلل در معرفی ایشان یا هر شخص دیگری که از میان مجموعه مسوولان و مدیران فعال دهه گذشته برخاسته باشد، جفاکاری در حق کشاورزان و کشاورزی مملکت و درغلطیدن به همان غفلت های تاریخی در مورد کشاورزی کشور است که راقم این سطور بارها در مورد مضمون و محتوای این غفلت نوشته است.

این غفلت در شرایطی که حلقه محاصره سهمگین تحریم ها به پشت دیوار قلعه استراتژیک امنیت غذایی رسیده است و با منجنیق، قرص نان و مواد غذایی به درون آن پرتاب می کنند تا ساکنان را دچار تردید در پایداری کنند از غفلت فراتر رفته و به «جفاکاری» و ندانم کاری رسیده است. پیش از این از غفلت و کم توجهی تاریخی در مورد کشاورزی سخن می گفتیم، حال باید بگویم دیگر دلارهای هنگفت نفت و گاز نیست که عده ای از بوروکرات های آریستوکرات غافل از نعمت نهفته در تولیدات کشاورزی و دستاوردهای ملی آن شانه بالا می انداختند که اگر هیچ محصول کشاورزی در داخل تولید نشود با قیمت کمتر از قیمت تمام شده داخل، حتی اگر گندم باشد، وارد می کنیم.

گرچه حال که به سمت نرخ واقعی ارز نزدیک می شویم و سخن از حذف ارز ارزان موسوم به 4200 تومانی در میان است، سر در لاک کرده و گردن را در داخل یقه پالتوهای گران قیمت وارداتی فرو برده اند، اما اگر پیش ازاین از واردات کالاهایی مانند گندم که یک قدم تا خوداتکایی فاصله داشتند سخن به میان می آمد از سر خوشی و بحث های تخصصی «مدیریت منابع آب» و استفاده از نظریه واردات آب مجازی بود، حال از این خبرها نیست، پس کشاورزی را به دست اتفاقات روزمره سپردن و تعلل در معرفی وزیر، حال هر کس یا شخصیتی که می خواهد باشد، فراتر از غفلت بلکه نوعی کفران نعمت، ندانم کاری و تحقیر کشاوزی است که حالا عجله ای نیست! گرچه همین سرپرست تاکنون آنقدر مقتدر عمل کرده است و دست به جابجایی می زند که حتی وزرا در قاموس اختیارات بلااتر از انجام آن ابا داشتند.

مثلا جابجا کردن مدیر حراست ویا معاونانی که شبکه ای عمل می کردند و دارای قدرت بودند. ولی بحث از منظر نمای بیرونی وزارت جهاد کشاورزی مطرح است، به عبارتی صدها مسئله و هجمه های بیرون وزارت خانه و تعدی های مختلف به کشاورزی و حقوق ساختاری آن از جمله تعیین قیمت واقعی گندم، تامین ارز برای نهاده های دام و طیور، کود، سم، بذرهای مختلف، سویه های مواد اولیه واکسن ها، ریزمغذی ها و اعتبارات فرابخشی وجود دارند که کشاورزی مملکت را تهدید می کنند و یک سرپرست، هر چقدر هم قوی باشد و مستدل حرف بزند نمی تواند در جایگاه یک وزیر از بیرون وزارت خانه مقبولیت کافی داشته باشد یا با اقتدار عمل کند، از این گذشته، تعلل رئیس جمهور حتی اگر متاثر از اتفاقات روزمره باشد که به شدت ایشان را درگیر کرده است و فراغت را برایش فراهم نمی سازد موجب شده است که عرصه انشقاق را برای مدیریت کلان کشاورزی به وجود آورد و این برای کشاورزی مملکت و کشاورزان مشغول به کشت و کار و تولید چندان خوب نیست.

از سوی دیگر، بسیاری از قدرتمند بودن، حتی در بیرون وزارت خانه و در نهادهایی چون بانک مرکزی، سازمان برنامه و بودجه یا شورای عالی اقتصاد و حتی وزارت نیرو سخن می گویند و بر این باورند تا 10 سال یا شاید چند دولت دیگر چنین شخصیتی در عرصه کشاورزی مملکت به وجود نمی آید، چرا که توانست حداقل ارز ارزان 16 میلیون تن نهاده های ضروری برای تولید شیر، گوشت قرمز، گوشت مرغ و تخم مرغ را به هر ضرب و زوری بود تامین کند، تغییراتی در قیمت گندم به وجود آورد و بودجه خرید تضمینی آن را در حدی مطلوب بگیرد و اگر مهندس کشاورز، آن هم با این شرایط چند پارچگی در وزارت خانه ناشی از تعلل رئیس جمهوری و د ر منظر این نهادهای قدرتمند بیرونی وزیر شود، نمی تواند از حقوق کشاورزی و کشاورزان دفاع کند.

این دیدگاه، البته نگاهی جدی و واقع بینانه است اما همه جانبه نیست، زیاد توجه نمی کنند که مهندس عباس کشاورز خود را به صلاح بُرنده تری برای احقاق حقوق کشاورزی مملکت در مواردی که ذکر شد مجهز کرده است. شیوه ای که مهندس کشاورز در مقابل اتوریته، اقتدار و برخورد صبورانه توام با تعامل، پافشاری و ابهت شخصی حجتی به میان آورده است، جلب افکار عمومی تشکل ها، کشاورزان، انجمن ها و بخش عمده ای از مطبوعات غیر جناحی توام با تعامل محتوایی و استدلالی با نمایندگان مجلس است، در عین حال تشریح و توضیح یک پارادایم جدید «تقاضای سامانه بازار محور در کشاورزی» یعنی ابزاری که شگردی جهانی برای اعمال اقتدار نامحسوس و پیشبرد سیاست ها و برنامه های درون و برون دولتی است.

تجربه جهانی نشان داده است این شیوه مدیریت کلان بسیار کارساز است، زیرا توانسته است سنگ های سنگینی را در بوروکراسی دولتی و افکار عمومی و جامعه مخاطب از سر راه بردارد. این ابزار وقتی کارساز است و از اتوریته و اقتدار شخصی فراتر می رود که درک کنیم در سال پیش رو و در شرایط ادامه وضعیت انسداد سیاسی و اقتصادی که با آن مواجه هستیم یکی از راه های تداوم مقاومت و پایداری و برون رفت از وضع موجود، حفظ امنیت غذایی به عنوان برج و باروی دژی که در محاصره دشمن است یعنی در تامین مواد غذایی در داخل و به واقع کشاورزی کشور است! در چنین شرایطی نباید وزارت جهاد کشاورزی که نگهبان این دژ است را در حالت معلق و آویزان نگه داشت.

ممکن است دکتر روحانی، دیگر مانند دو دوره قبلی انتخابات ریاست جمهوری، نیازی به رای کشاورزان نداشته باشد اما مملکت به کشاورزی، چه حالا و چه بعد از اتمام دولت ایشان نیاز مبرم دارد. این تعلل باید کنار رود و اگر تردیدی هست به هر حال باید به یقین تبدیل شود. ضرورت این بحث این است که حداکثر تا 4 اسفند ماه مهلت قانونی سرپرستی مهندس کشاورز پایان می یابد، تعطیلات مجلس آغاز شده و تا بعد از 3 اسفند ماه ادامه دارد، انتصاب مجدد ایشان بعد از 4 اسفند ماه به عنوان سرپرست وجاهت قانونی ندارد، لذا کشاورزی کشور در یک وضعیت بینابینی و سُست قرار می گیرد و این به مثابه «کندن پاگون دژبان قلعه امنیت غذایی» است و این کشاورزی را در وضعیت خوبی قرار نمی دهد.

 

کشاورزی آینده جهان(کاج)

منصور انصاری

15/بهمن/1398

SarmayehGozariKousar

Mahan00

Dizbad00

SharifAbad00

Eshragh00

Khorak-Dam-Pars00

Abzi-Exir00

SanayeKeshavarzi00

KHavarDasht00

Dena00

Panbeh-Khorasan00

SHimiDarouKousar00

Azmayeshgah-Kowsar00

VIV MEA GIF Banner EN 500x700px 01

33561927783576807403

  

تمامی حقوق مادی معنوی سایت محفوظ است .

طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت طراحی سایت